گر چه لب بربسته بود از گفتگو" در درونش ناله بود و های و هو با سکوتش گریه را بیچاره کرد" اشک غم را بی دل و آواره کرد

مانده بودم خیره در چشمان  او"بی صدا بودم ولی حیران او کاش فریادی ز دل بیرون شدی" لیلی من از جنون مجنون شدی

گریه می کردم بدون اشک و آه" ناله ها در سینه اما با نگاه دست خود آهسته او بالا گرفت"  از دل مجنون دل لیلا گرفت

گوشه چشمش روان شد چشمه ای"چشمه را در چشم لیلا دیده ای ؟ دل ز کف دادم منم گریان شدم " هم نوا با اشک او نالان شدم

با نگاه آخرش پرپر شدم " هم چو برگ لاله ی احمر شدم  رفتن او رفتن جان من است"  دیدن او دین و ایمان من است

 هر کجا باشد خدا یارش بود

                                                                               دست حق یار و نگهدارش بود ...